Top
 

Κάθαρση

Greece & Theater

Κάθαρση

per person

Απ’ την εκδίκηση της Κλυταιμνήστρας στη Μανιάτικη βεντέτα

Greece & Drama

Coming soon

26 Σεπτ - 3 Οκτ

29 Ιουλ. - 5 Αυγ.

795 €

+... € taxes

Countdown next tour

«PAX GRECA»: Η ΕΛΛΑΔΑ ΓΙΑ ΕΛΛΗΝΕΣ

Η «Pax Greca» είναι μια Συλλογή ταξιδιών στην Ελλάδα, ταξίδια φτιαγμένα για Έλληνες στην πατρίδα τους. Για Έλληνες που θέλουν να γνωρίσουν την Ελλάδα μεθοδικά, ποιητικά και οργανωμένα.

Θέσαμε ως στόχο τη δημιουργία μιας εβδομάδας που να συνδυάζει με τρόπο αρμονικό την πολιτιστική επαφή του κάθε τόπου με την καλοκαιρινή χαλάρωση. Βουνό και θάλασσα απ’ τη μία, οι ποιητές μας και πολλή μουσική απ’ την άλλη.

ΓΥΡΟΣ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ

ΚΑΘΑΡΣΗ

Ένα κλασικό ταξίδι που διασχίζει τόπους μέσα απ’ τις ιστορίες ανθρώπων, απ’ τον Όμηρο ως σήμερα  κι αντί για απαντήσεις μας προσφέρει το πολυτιμότερο:  ερωτήσεις και αβεβαιότητες,  όσα δηλαδή κάνουν τον Άνθρωπο ζωντανότερο και σοφότερο.

Αγαμέμνονα, σου μοιάζω; Αλήθεια, τί θα θυσίαζα εγώ για να φέρω πίσω την Ελένη;

Πάρι, έκλεψες στ’ αλήθεια την Ελένη ή όλα έγιναν για ένα πουκάμισο αδειανό;

Οιδίποδα, σου μοιάζω; Θα ζητούσα ποτέ εγώ τόση αλήθεια ικανή να με τυφλώσει ή καλύτερα να πω «άφησα να μην ξέρω»;

Προμηθέα, μετάνιωσες ποτέ που πήρες το μέρος των ανθρώπων ενώ μπορούσες να ‘σαι συνδαιτημόνας θεών;

Κλυταιμνήστρα, τί δεν πρόλαβες να πεις στον Ορέστη για όσα έκανες;

Αντιγόνη, θα βαζες και σήμερα πάνω απ’ τον νόμο των ανθρώπων εκείνον των θεών;

Μπουμπουλίνα, θα ξόδευες ξανά τα πάντα για μια ιδέα;

Ένα ταξίδι απ’ την Τροία ως το Μυστρά, απ’ τον Λόγο τής Τραγωδίας ως τη Σιωπή της Μάνης. Απ’ την εκδίκηση της Κλυταιμνήστρας σε κείνη του Ορέστη κι  από κει στη μανιάτικη βεντέτα. Ένα ταξίδι αφιέρωμα στη Δικαιοσύνη. (Θεία Δίκη, Αυτοδικία, Εκδίκηση, Βεντέτα.)

Ένα ταξίδι κλασικό κόσμημα στο λαιμό της μνήμης.

Γ.Λ

 

Εικόνα εμπνευσμένη από τον Γιάννη Τσαρούχη: “Μεθυσμένος Διόνυσος”  (1972)

  • Include
    Συνοδός-Ξεναγός
    Πρωινό (Μπουφέ)
    Ταξιδιωτική Ασφάλεια (αστικής ευθύνης)
    Φ.Π.Α
    Επιλεγμένα Ξενοδοχεία 4 Αστέρων
    Μεταφορές απο / προς αεροδρόμια/ξενοδοχεία εξωτερικού
    Πολυτελές κλιματιζόμενο πούλμαν
  • Not Included
    Αεροπορικό εισιτήριο (οικον. θέσης)
    Πλήρης Διατροφή
1

1Η ΗΜΕΡΑ: ΑΘΗΝΑ – ΝΑΟΣ ΕΠΙΚΟΥΡΙΟΥ ΑΠΟΛΛΩΝΑ – ΑΝΔΡΙΤΣΑΙΝΑ - ΑΡΧΑΙΑ ΟΛΥΜΠΙΑ

«Ένα ταξίδι στην Ελλάδα, από την Πελοπόννησο πάντα, τη γριά Μάνα, πρέπει να αρχίζει. Η Πελοπόν-νησος στάθηκε πάντα η κοιτίδα του ελληνισμού, έδαφος ιερό και γόνιμο με όλες τις χάρες του νησιού και της στεριάς. Εδώ είναι οι ρίζες –ο Ταϋγετος, ο Αλφειός, οι Ατρείδες, η Ελένη, ο Πλήθων, ο Παλαιολόγος, ο Κολοκοτρώνης. Ο ανθός, η Αθήνα, η ακρότατη φιλοδοξία της ρίζας (!) έρχεται αργότερα» έτσι ξεκινάει την περιήγηση του στον Μοριά ο Νίκος Καζαντζάκης  
Ουκ έστι Πειθούς ιερόν άλλο πλην λόγος. (Η Πειθώ δεν έχει άλλο ναό εκτός από την ομιλία.)   Αντιγόνη  
Συγκέντρωση στα γραφεία της Melodrakma στην Πλατεία Κλαυθμώνος και ξεκινάμε για μία εβδομάδα φτιαγμένη από πέτρα και φως.
Μετά τις απαραίτητες στάσεις ανηφορίζουμε στο Κωτίλιο όρος και φτάνουμε στο σταυροδρόμι των Ν. Ηλείας, Αρκαδίας και Μεσσηνίας, φτάσαμε στις Βάσσες Ήρθαν και ξαναήρθαν ως εδώ ποιητές, περιηγητές, σκηνοθέτες… Τον είχαν δει σε παλιές λιθογραφίες το ναό και δεν πίστευαν στα μάτια τους… Είναι ο Ναός του Επικούριου Απόλλωνα μπροστά μας, Επικούριος, βοηθός, δηλαδή συμπαραστάτης στον πόλεμο ή στην αρρώστια. Από τους σπουδαιότερους, τους επιβλητικότερους αλλά και πολύ ειρωνικά άκρως επίκαιρος καθώς αφιερώθηκε στον Απόλλωνα επειδή βοήθησε λένε τους Φιγαλείς να ξεπεράσουν την επιδημία της πανώλης. Είναι παλιά ιστορία αυτή με τις επιδημίες, όσο παλιός είναι κι ο άνθρωπος.
Είμαστε ψηλά, σχεδόν στα 1.200 μέτρα. Ετούτος ο Ναός είναι φτιαγμένος απ’ τον ίδιο αρχιτέκτονα που έφτιαξε και τον Παρθενώνα, του Ικτίνου έργο μπροστά μας… Είναι το πρώτο ελληνικό Μνημείο που μπήκε στη λίστα τής Ουνέσκο ως Παγκόσμια κληρονομιά.
Ο Περιστρεφόμενος Ναός… Ο μοναδικός Ναός που κοιτάζει το Βορρά… Ο μοναδικός ναός με τρεις διαφορετικές αισθητικές φτιαγμένος… Μοναδικός! Δωρικού ρυθμού απ’ έξω και μέσα ιωνικός και κορινθιακός μαζί. Είναι το μοναδικό αρχαίο οικοδόμημα όπου συγκεντρώνει και τους 3 αρχιτεκτονικούς ρυθμούς.
«Πάρτι» κάνανε κι εδώ οι αρχαιοκάπηλοι. Το μεγαλύτερο μέρος των γλυπτών της ζωφόρου σήμερα κοσμεί τις προθήκες του Βρετανικού Μουσείου, αλλά και του μουσείου του Λούβρου και του Μονάχου.
Θεσσαλική Κενταυρομαχία, αττική Αμαζονομαχία, ομορφιά πέτρας και μαρμάρου, αρμονία αναλογιών!
Το τοπίο γύρω μας, ούτε Άγγλοι, ούτε Γάλλοι ούτε Γερμανοί, δε μπόρεσε κανείς να το κλέψει  κι είναι σαν κομμάτι, σαν αναπόσπαστο μέρος του ναού… Δέντρα και θάμνοι και κλαδιά, είναι σα να ευθυγραμμίστηκαν με την αυστηρότητα της ομορφιά που έχουμε μπροστά μας.
Χόρτασαν τα μάτια κι η ψυχή μας! Πάμε τώρα και για φαγητό. Αναχωρούμε για την Ανδρίτσαινα. Την «πέτρινη» αρχόντισσα, έτσι τη λένε. Στο δρόμο μας, φαράγγια και βουνοκορφές, δάση σκιερά και ορμητικά ποτάμια... Φτάσαμε.
Θα κάνουμε πρώτα μια βόλτα μαζί κι ύστερα χρόνος ελεύθερος για φαγητό κι όποιος θέλει θα 'χουμε χρόνο για να επισκεφθεί το Λαογραφικό Μουσείο, 4000 εκθέματα, εργαλεία, εξοπλισμοί παλαιών επαγγελμάτων, χειρόγραφα και πολεμικά κειμήλια των Ελλήνων Αγωνιστών της πρώτης νικηφόρας Μάχης του Αγώνα... Λίγο πιο κει είναι η Νικολοπούλειος Βιβλιοθήκη, με παλιά βιβλία και χειρόγραφα Φράγκων, Ενετών και οπλαρχηγών του '21 αλλά και με αντίγραφα των αετωμάτων του Επικούρειου Απόλλωνα του Αλκαμένη, που κοσμούν τους διαδρόμους της.
Μετά το φαγητό και τις βόλτες, αναχώρηση για την Αρχαία Ολυμπία.
Άφιξη, και απογευματινή ξενάγηση στον Αρχαιολογικό χώρο της Ολυμπίας σ’ αυτή την Ολυμπιακή χρονιά με τους ματαιωμένους αγώνες.
«Ιερό τοπίο. Ευγένεια, ήσυχη περισυλλογή, γελαστή κοιλάδα ανάμεσα σε χαμηλά γαληνεμένα βουνά, προφυλαγμένη απ' τον άγριο βοριά, από το ζεστό νοτιά, ανοιχτή μονάχα δυτικά, κατά τη θάλασσα, απ' όπου χύνεται ανεβαίνοντας το ρέμα του Αλφειού, ο μουσκεμένος πελαγίσιος αέρας. Δεν υπάρχει υποβλητικότερο τοπίο στην Ελλάδα που να παρακινεί τόσο γλυκά κι επίμονα στην Ειρήνη και στη συμφιλίωση»
Μ’ αυτά τα λόγια περιγράφει ο Καζαντζάκης τον τόπο που τώρα βρεθήκαμε εμείς. Σ’ αυτό το πλαίσιο και σ’ αυτή την ατμόσφαιρα θα ξεναγηθούμε.
Η πιο σημαντική γιορτή των Ελλήνων σε όλη την αρχαιότητα εδώ γινόταν, τα Ολύμπια… Μπαίνουμε στον αρχαιολογικό χώρο, ο ναός του Δία, το Γυμναστήριο, το Νυμφαίο, το Στάδιο, ο βωμός της Ήρας, είμαστε στο σημείο όπου κάθε τέσσερα χρόνια ανάβει η φλόγα η Ολυμπιακή και ταξιδεύει … Όνειρο όλων των ανθρώπων της γης να ταξιδέψουν ως εδώ, να κάνουν αυτή την επίσκεψη που εμείς κάνουμε τώρα.
Μετά την ξενάγηση πάμε στο ξενοδοχείο μας, τακτοποίηση, δείπνο και διανυκτέρευση. Σπουδαία μέρα μας περιμένει κι αύριο.
2

2η ΜΕΡΑ: ΑΡΧΑΙΑ ΟΛΥΜΠΙΑ –ΠΥΛΟΣ – (ΑΝΑΚΤΟΡΟ ΝΕΣΤΩΡΑ - ΝΙΟΚΑΣΤΡΟ - ΑΡΧ. ΜΟΥΣΕΙΟ – ΓΙΑΛΟΒΑ) - ΚΑΛΑΜΑΤΑ

Τι γαρ δει δειλόν όντα ευσωματείν; (Ποιος ο λόγος να έχεις μυώδες σώμα αν είσαι δειλός; ) —  Ανδρομάχη
Αφύπνιση, αποσκευές, πρωινό και φύγαμε για ξενάγηση στο Αρχαιολογικό Μουσείο Ολυμπίας… Είχε μείνει εκκρεμότητα αυτό αλλά δε μπορούμε να φύγουμε απ’ τη Ολυμπία χωρίς αυτή την επίσκεψη όσες φορές κι αν έχουμε βρεθεί σ’ αυτόν τον τόπο.
Διασχίζουμε το καταπράσινο πάρκο και φτάνουμε Η συλλογή χάλκινων αντικειμένων ετούτου του Μουσείου είναι η πλουσιότερη στον κόσμο αλλά τα γλυπτά του... ο Ερμής του Πραξιτέλους, η Νίκη του Παιωνίου, ο Δίας και Γανυμήδης, τα αετώματα του ναού του Δία, το κύπελλο Φειδία, το κράνος του Μιλτιάδη... Άυλες ιστορίες στ’ αυτιά περί ύλης αιώνων που στέκεται μπροστά στα μάτια μας…
ΚΑΘΑΡΣΗ! Ο Αθλητισμός, η Ευγενής Άμιλλα, το Καθαρό Πνεύμα, το Υγειές Σώμα, η Ομορφιά και η Δύναμη τής Τέχνης… Κάθαρση! Μια φορά δε φτάνει στην Αρχαία Ολυμπία!
Μετά την ξενάγηση και στο Μουσείο, χρόνος για καφέ κι αναχωρούμε για την Πύλο.
Θα κινηθούμε στην περιοχή του σοφότερου όλων βασιλιά, του Νέστωρα. Όρθιοι οι αιώνες, στη θέση τους…
Μετά τον Ερμή του Πραξιτέλους, δεύτερη ώρα έχουμε Γραμμική Β σήμερα!
Θα επισκεφτούμε ένα απ’ τα σημαντικότερα μνημεία τής Μυκηναϊκής  Ελλάδας, το καλύτερα διατηρημένο μυκηναϊκό ανάκτορο σε ολόκληρο τον ελλαδικό χώρο, πάμε στο Ανάκτορο του σοφού βασιλιά!
Πέτρα αλλά κυρίως ξύλο είχαν χρησιμοποιηθεί για την κατασκευή του ανακτόρου κι αυτό είναι η αιτία που το σάρωσε μια πυρκαγιά και το κατέστρεψε.
Ένα υπερσύνολο το συγκρότημα του ανακτόρου, αυλή με πρόπυλο, λουτρό, μικρό μέγαρο, κεντρικό κτήριο, αίθουσα θρόνου, έγχρωμες τοιχογραφίες, αποθήκες με πιθάρια λάδι, τα δωμάτια με τα Αρχεία του Ανακτόρου, εκεί ακριβώς βρέθηκε μεγάλος αριθμός από πήλινες πινακίδες με τη Γραμμική Β’, πρώτος όροφος, δεύτερος, θολωτοί τάφοι,  1300 π.Χ, ένα ανάκτορο που δεν περιβλήθηκε ποτέ από προστατευτικό τοίχος, η θέση του από μόνη της ήταν αρκετή για την προστασία του!!! Σα μια Πύλη εισόδου στα Ομηρικά χρόνια ετούτη η επίσκεψη… Κάτι πραγματικά καλό θα χε φτάσει στ’ αυτιά του Ομήρου για να υμνεί τον Νέστωρα σε κάθε ευκαιρία αναφέροντας τον ως συνετό και σοφό, χαρακτηριστικά που σπάνια μπορούν να αποδοθούν σε σημερινούς πολιτικούς ηγέτες.
Συνεχίζουμε, όρθιοι παντού οι αιώνες, στη θέση τους… Ακριβώς στο σημείο που σήμερα βρίσκεται το Παλαιόκαστρο, εκεί λέει ο Όμηρος βρίσκονταν η Ακρόπολη της Αρχαίας Πύλου. Αιώνες όρθιοι παντού στη Μεσσηνία. Ψηλά απ’ το Παλαιόκαστρο είναι απίθανη η θέα… Έχει όμως δυο Κάστρα η Πύλος κι εμείς τώρα, θα επισκεφτούμε το έτερο, το Νιόκαστρο που ‘χει και το Αρχαιολογικό Μουσείο. Ετούτο εδώ το φρούριο, άρχισε να κτίζεται από τους Οθωμανούς το 1573, λίγο μετά την ήττα τους στη ναυμαχία της Ναυπάκτου και παραδόθηκε σε χέρια χριστιανικά μετά τη ναυμαχία του Ναυαρίνου! Η Ιστορία αυτοπροσώπως παρούσα στη μέρας μας…
Μια εξαγωνική ακρόπολη, προμαχώνες, οχυρωματικός περίβολος, πύργοι, τα κελιά των πρώην φυλακών, η κεντρική πυριτιδαποθήκη έγινε αίθουσα συνεδρίων και εκθέσεων, οι στρατώνες που έγιναν βιβλιοθήκη και από το 2018 στον ευρύτερο χώρο του Νιόκαστρου λειτουργεί και το Αρχαιολογικό Μουσείο. Έχει γίνει κάτι υπέροχο στο Νιόκαστρο, ένα πολυχώρος πολιτισμού καθώς στο εσωτερικό του συνυπάρχουν μνημεία, μουσεία και εκθέσεις που αλληλοσυμπληρώνουν και αναδεικνύουν ιστορικά, θρησκευτικά, αρχιτεκτονικά και πολιτισμικά την Πύλο και την ευρύτερης περιοχή.
Τέλος του ιστορικοαρχαιολογικού κομματιού της μέρας μας… Στο βάθος, η περίφημη παραλία τής Βοϊδοκοιλιάς, το Costa Navarino, η λιμνοθάλασσα της Γιάλοβας… Φύγαμε για μπάνιο, φαγητό, καφέ, χαλάρωση… και για όποιον θέλει, ας ξαναδιαβάσει τον Όμηρο, σε τούτα εδώ τα μέρη, στη Βοϊδοκοιλιά  συγκεκριμένα ξεκινάει το Δεύτερο Έπος…η Οδύσσεια… Ο Τηλέμαχος φτάνει ο Νέστωρας τον υποδέχεται…
Εκδίκηση είναι η αιτία της άφιξής του… Ο Τηλέμαχος θέλει να εκδικηθεί του Μνηστήρες!
Αναχωρούμε για την Καλαμάτα. Άφιξη τακτοποίηση στο ξενοδοχείο μας και διανυκτέρευση.
3

3η ΜΕΡΑ: ΚΑΛΑΜΑΤΑ - ΑΡΧΑΙΑ ΜΕΣΣΗΝΗ - ΜΕΘΩΝΗ – ΚΟΡΩΝΗ

Όταν γαρ ηδύς τις λόγοις φρονών κακώς πείθη το πλήθος, τη πόλει κακόν μέγα. (Όταν κάποιος με ωραίους λόγους και κακές προθέσεις πείθει το πλήθος, είναι συμφορά για την πολιτεία.) —  Ορέστης
Αφύπνιση, πρωινό και ξεκινάμε άλλη μια σπουδαία μέρα. Αρχαίος Κόσμος και Μεσαίωνας μαζί στη Μεσσήνη.
Πρώτα σ’ έναν σπουδαίο χώρο, στο Αρχαιολογικό Πάρκο της Μεσσήνης. Ξενάγηση στο χώρο που ο κος Θέμελης επέστρεψε στους Έλληνες αγνώριστο. Βρισκόμαστε σ’ ένα από τα σπουδαιότερα μνημειακά σύνολα της Ελλάδος, άλλαξε τη φυσιογνωμία της περιοχής ολόκληρης ετούτη εδώ η ανασκαφή… Αρχαιολογικό και οικολογικό πάρκο μαζί,  μεγαλειώδη αρχαιολογικά κατάλοιπα μιας ολόκληρης αρχαίας πολιτείας, μακροχρόνια επένδυση σε χρόνο και κόπο όλων όσοι συμμετείχαν στην έρευνα και στην προβολή αυτού του χώρου από το 1986 ως σήμερα με κύριο πρωταγωνιστή τον κ. Πέτρο Θέμελη.
Λέει ο κος Θέμελης… « (…) Το δίλημμα: προστασία ή χρήση των μνημείων είναι ψευδές, γιατί δεν υφίσταται κατ’ ουσίαν σύγκρουση αξιών. Η απάντηση πρέπει να είναι: προστασία και χρήση. Η ελιτίστικη εκδοχή έχει την εξής στρατηγική: σώστε τα μνημεία, κρατήστε μακριά τους ανθρώπους. Οι επισκέπτες ωστόσο δεν μπορεί να μένουν έξω από το φράκτη των αρχαιολογικών χώρων, να βλέπουν από μακριά τα αρχαία θέατρα, να σταματούν στην κλειδωμένη πόρτα των ναών και των μοναστηριών. Είναι αναγκαίο να τους προσφέρεται αναψυχή σε συνδυασμό με γνώση για τα μνημεία και την αξία τους, αναψυχή που να συνάδει βέβαια με το χαρακτήρα τους.»
Ξενάγηση παντού.  Να ο Δωρικός ναός προς τιμήν της Μεσσήνης,  το Ασκληπιείο, η Κρήνη της Αρσινόης, το Πρόπυλο, το Εκκλησιαστήριο, το Βουλευτήριο το επιβλητικό Στάδιο – Γυμνάσιο... Ξενάγηση παντού.
Είναι ένας άγνωστος θησαυρός της Ελλάδος αυτός ο χώρος, πρέπει όλοι να τον επισκεφτούν!
Κι ύστερα θα πορευτούμε προς τους «Δύο Οφθαλμούς της Γαληνοτάτης». Έτσι έλεγαν οι ενετοί τα δυο Κάστρα της Μεσσηνίας, τα Κάστρα της Μεθώνης και της Κορώνης. Ξεκινάει έτσι μια περιήγηση στο Μεσαιωνικό πρόσωπο της Πελοποννήσου
Πρώτα στη Μεθώνη! Σπουδαία η στρατηγική της θέση, γι’ αυτό και για αιώνες έγινε μήλον της Έριδος ανάμεσα στους ισχυρούς κάθε εποχής, την ήθελαν για λιμάνι τους.
Πλήθος μνημείων, αρχαία, βυζαντινά, βενετσιάνικα και τούρκικα, εκκλησίες, τζαμιά οχυρώσεις... Το πιο ξεχωριστό από αυτά είναι το περίφημο κάστρο της, που είναι και ένα από τα σημαντικότερα οχυρωματικά σύνολα της Ελλάδος ολόκληρης. Το απόλυτο παράδειγμα Καστροπολιτείας της Δύσης, έχει κι ένα εκπληκτικό φυσικό λιμανάκι, κάποτε, στα χρόνια του μεσαίωνα, σταματούσαν εδώ οι προσκυνητές που χαν ξεκινήσει για τους Αγίους Τόπους αλλά και τα πλοία τα εμπορικά που πήγαιναν σ’ Ανατολή και Δύση εδώ διασταυρώνονταν, σπουδαίο σταυροδρόμι. Της ίδιας της υπάρξεώς μας σταυροδρόμι στην προσπάθεια ν’ αποφασίσουμε, τί είμαστε οι Έλληνες, Ανατολή ή Δύση;
Αυτή εδώ την πόλη λέει ο όμηρος πως προσέφερε ο Αγαμέμνωνας στον Αχιλλέα μήπως και κατευνάσει την οργή του… 3.000 χρόνια Ιστορίας… Δεν προσφέρεις για δώρο κάτι ασήμαντο! Χρόνο για μεσημεριανό φαγητό και χαλάρωση κι ύστερα… Συνεχίζουμε τη Μεσαιωνική μας βόλτα, πάμε στη Κορώνη. Ο έτερος οφθαλμός της Γαληνοτάτης! Είναι χτισμένη γύρω από το Κάστρο και το λιμάνι της η Κορώνη και βλέποντας τα όμορφα και καλοδιατηρημένα αρχοντικά, καταλαβαίνουμε αμέσως το γιατί της φράσης: «‘Έχει μπάρμπα στην Κορώνη». Με τόσα αρχοντικά, ευημερούσαν σίγουρα εδώ, κι ευημερούν ίσως ακόμα… Πρέπει να ‘ταν προνόμιο να χεις θείο από δω!
Απ’ το Κάστρο της θα ξεκινήσουμε τη βόλτα το οποίο ακόμα κατοικείται!!! 4-5 οικογένειες σε χαμηλοτάβανα σπίτια, εκκλησίες και μονές κρατούν το κάστρο ζωντανό.
Πάμε να περπατήσουμε στα στενά δρομάκια του χωριού… Τα τελευταία χρόνια έγινε διάσημη η Κορώνη στην Ευρώπη… Για τα δυο παραδοσιακά κουρεία της, έρχονται λέει οι Ευρωπαίοι απ’ τις χώρες τους όπου απαγορεύεται πια το ξύρισμα με λεπίδι και πάνε για ξύρισμα εκεί… Ναι! Κάθε μέρα ξύρισμα με λεπίδι για να ζητούν φιλί απ’ τις γυναίκες τους λέει… «Είναι τρελοί αυτοί οι Γαλάτες»
Μέχρι οι Καρέτα-Καρέτα την αγαπάνε την Κορώνη, στις παραλίες της φτιάχνουν τις φωλιές τους.
Στο λιμανάκι φαίνονται κρεμασμένα χταπόδια μπροστά στα ουζερί… Πάμε να δοκιμάσουμε λάδι της περίφημης κορωνέικης ποικιλίας…Όχι σκέτο λάδι! Χρόνος για καφέ και βόλτες. Το απόγευμα επιστροφή στο ξενοδοχείο μας στην Καλαμάτα. Διανυκτέρευση.
4

4η ΜΕΡΑ; ΚΑΛΑΜΑΤΑ –ΛΑΚΩΝΙΚΗ ΜΑΝΗ: ΟΙΤΥΛΟ - ΛΙΜΕΝΙ – ΔΙΡΟΣ – ΤΑΙΝΑΡΟΝ - ΒΑΘΕΙΑ - ΓΥΘΕΙΟ

Ότι θεός ή μη θεός ή το μέσον τις φησ’ ερευνάσας βροτών; (Ποιος άνθρωπος μπορεί να ξέρει αν υπάρχει θεός ή όχι ή κάτι ανάμεσα) —  Ελένη  
«Να κι οι Μανιάτες! Κι είν’ όπως είναι οι βράχοι τους: και σουβλεροί κι ολόρθοι, και ολόγυμνοι και απάτητοι και ξεμοναχιασμένοι»  Έτσι τους περιγράφει του Μανιάτες ο Κωστής Παλαμάς
Πρωινό, φορτώνουμε αποσκευές και ξεκινάμε για την πιο δωρική μας μέρα στη Λακωνική Μάνη: Πύργοι πέτρινοι, κοντές ελιές, φραγκοσυκιές, βράχια ως τη θάλασσα, σιωπηλοί οικισμοί και μόνιμος σημαιοστολισμός εθνικής γιορτής. Μαζί με τις ελληνικές ανεμίζουν και οι μανιάτικες «Ταν ή επί τας».
Το Οίτυλο, χτισμένο αμφιθεατρικά, είναι ένας τόπος που κυβερνούσε ο Μενέλαος κάποτε, αυτό λέει ο Όμηρος, κι ήταν εκεί παρών στο προσκλητήριο του Πολέμου στην Τροία.
Συνεχίζουμε ως το Λιμένι, το επίνειο της Αρεόπολης…Τί άλλο θα υπήρχε και δω στο κέντρο του οικισμού… Το Παλάτι των Μαυρομιχαλαίων! Και λίγο εκεί και θα πάμε στο ωραιότερο λιμναίο σπήλαιο του κόσμου…Το σπήλαιο του Διρού. Υπόγειος λαβύρινθος ομορφιάς, βαρκάδα στην Ιστορία και την Προϊστορία, μαγεία εικόνων, έργο φύσης, χάρμα οφθαλμών, πολύχρωμοι σταλακτίτες, σταλαγμίτες, το Μνημείο του Αγνώστου Ναύτη, τα Ανάκτορα του Πλούτωνα, τα Νούφαρα, ο Μανδύας του Ποσειδώνα, το Πέλμα του Ποσειδώνα, η Νεκρή Πολιτεία, το Σταυροδρόμι των Νηρηίδων, η Λίμνη των Ωκεανίδων, η Θάλασσα των Ναυαγίων, η Χρυσή βροχή, το Λευκό Αρκουδάκι, η Κρεμασμένη Αλεπού o Μέγας Ωκεανός, απολιθωμένα οστά, πάνθηρες, ύαινες, λιοντάρια, ελάφια, ιπποπόταμων και άνθρωποι... Τα κεραμικά τους λένε πως έζησαν κι άνθρωποι εδώ.
Συνεχίζουμε προς το νοτιότερο σημείο της Λακωνικής Μάνης, στην κορυφή ενός λόφου στέκεται με τρόπο μοναδικό η Βάθεια, 144 Πύργοι από πέτρα! Κοιτάς από μακριά, πεντακάθαρο, χωρισμένα ξεκάθαρα όλα, 4 διακριτές συνοικίες. Κάθε γειτονιά αυτόνομη με τον πολεμόπυργό της, μια εκκλησία, οχυρά, ιδιωτικούς δρόμους, σκοτεινά αδιέξοδα.
Η αρχιτεκτονική, η χωροταξία, κάθε πέτρα εδώ, το σημείο που μπήκε, η πλευρά της που φαίνεται, η άλλη που κρύβεται, το ύψος, το πλάτος, η αίγλη και η εγκατάλειψη, όλα μιλούν κωδικοποιημένα για Εξουσία, ποιος θα καταλάβει την Κορυφή του λόφου!
Εδώ σ’ αυτό το σταυροδρόμι μας περιμένουν μερικές ιστορίες Μανιάτικης Βεντέτας.
Τελευταία στάση για σήμερα, στο τέλος της χερσονήσου, στο ακρωτήριο Ταίναρον με μια από τις εισόδους στον Άδη. Η διαδρομή ξεκινάει από το εκκλησάκι των Αγίων Ασωμάτων, χτισμένο με τις πέτρες του ιερού του Ταινάριου Ποσειδώνα και καταλήγει στο βράχο του Ψυχοπομπείου και την σπηλιά απ’ όπου λέει ο μύθος πέρασε ο Ηρακλής για να αντιμετωπίσει τον Κέρβερο.
Μαρμάρι, Πόρτο Κάγιο, Γερολιμένας, θα κάνουμε και μπάνιο, θα φάμε, θα δούμε, θα νιώσουμε… Απίθανη μέρα! Γεμάτη πλούτη που προσφέρει ο πιο φτωχός, ο πιο λιτός κι αυστηρός τόπος.
Αναχώρηση για το ξενοδοχείο μας στο Γύθειο. Άφιξη «στη Γη των Θεών», έτσι λέει ο Παυσανίας πως προκύπτει τ’ όνομά του.
Χρόνος για ξεκούραση ή μπάνιο για όποιον το επιθυμεί και το απόγευμα θα πάμε βόλτα ως το νησάκι… ναι με τα πόδια θα περάσουμε στην Κρανάη, εκεί που είναι ο Φάρος, το Παρθεναγωγείο του Τσίλλερ, εκεί που λέει ο Όμηρος πως πρωτοσβήσανε τον πόθο τους ο Πάρις και η Ωραία Ελένη με το που το σκάσανε απ’ τη Σπάρτη… Σαν πρώτη νύχτα του Γάμου…. Εδώ ξέχασε ο Πάρις το κράνος του κι έτσι βαφτίστηκε για πάντα το νησί. Είναι ωραία η βόλτα και καταλήγει στον Πύργο Τζανετάκη-Γρηγοράκη όπου στεγάζεται το Ιστορικό και Εθνολογικό Μουσείο Μάνης. Εκεί μέσα φιλοξενούνται πέντε αιώνες ελληνικής ιστορίας.
Διανυκτέρευση βάζοντας σε τάξη την αλυσίδα της εκδίκησης.
Ο Πάρις «κλέβει» την Ελένη, ο Μενέλαος ζητάει απ’ τον αδερφό του Αγαμέμνονα να εκδικηθούν, εκείνος είναι διατεθειμένος και την κόρη του, και την Ιφιγένεια ακόμα να θυσιάσει, η Κλυταιμνήστρα εκδικείται τον Αγαμέμνονα γι’ αυτό, ο Ορέστης εκδικείται το θάνατο του πατέρα του σκοτώνοντας τη μάνα του… Έχουμε μπροστά μας μέρες εκδίκησης…
5

5η ΜΕΡΑ: ΓΥΘΕΙΟ – ΜΥΣΤΡΑΣ – ΜΟΝΕΜΒΑΣΙΑ

Έστιν η λίαν δυσπραξία λίαν διδούσα μεταβολάς. (Οι πολύ δύσκολες καταστάσεις φέρνουν και μεγάλες αλλαγές.) Ιφιγένεια εν Ταύροις  
Δυο εκπληκτικές Καστροπολιτείας θα επισκεφτούμε σήμερα. Δυο απ’ τα πιο όμορφα μέρη της Ελλάδος. Μυστρά και Μονεμβασιά!
Πάμε να κοιτάξουμε σήμερα μέσα απ’ τη βυζαντινή χαραμάδα της Ιστορίας! Πρωινό και δε χάνουμε στιγμή. Αυτή είναι η Βυζαντινή όψη μιας Εποχής ολόκληρης! Πριν χαθεί η Ελευθερία, πριν καν οι Τούρκοι μπούνε στο προσκήνιο της Ιστορίας, ο Μυστράς ήταν ήδη πρωταγωνιστής. Ήταν η πρωτεύουσα του Ημιαυτόνομου Δεσποτάτου του Μορέως κάποτε. Κατακουζηνοί και Παλαιολόγοι πατούσαν τις πέτρες ετούτες που πατάμε εμείς τώρα.
Στη ρίζα του Ταΰγετου, μεσαιωνική πολιτεία, απλωμένη στην πλαγιά, ανάγλυφη κι ατόφια… Σπίτια, εκκλησίες και μονές, παλάτια, γλυπτά, ζωγραφική, αρχιτεκτονική… Ξενάγηση στο Βυζαντινό παρελθόν. 7 σημαντικές εκκλησίες, χώροι μάθησης βυζαντινής αρχιτεκτονικής, ζωγραφικής, αγιογραφίας. Η πολιτεία κατοικούνταν μέχρι το 1953 οπότε και με απόφαση του ελληνικού κράτους μετατράπηκε σε μνημείο.
Ξενάγηση και περισυλλογή…
Απ’ λάμψη του σπουδαίου Δεσποτάτου, ένας αρχαιολογικός χώρος απόμεινε… Ποιοι τόποι απ’ όσους σήμερα σφύζουν από ζωή, απ’ τη ζωή μας, ποιες απ’ τις πόλεις και ποια απ’ τα χωριά μας θα είναι κάποτε περιφραγμένο οικόπεδο με εισιτήριο;
Συνεχίζουμε… Πάμε τώρα στο Γιβραλτάρ, το Γιβραλτάρ της Ελλάδος, έτσι λένε τη Μονεμβασιά λόγω ομοιότητας στο σχήμα των δυο βράχων. Πάμε στη κομψότητα, πάμε στην πατρίδα του Ρίτσου. Από μόνο του το όνομα του τόπου μιλάει για τη «μία και μόνη έμβαση»… μία και μόνη είσοδος στη Μονεμβασιά… Ένα και μοναδικό πέρασμα στην ομορφιά της Μεσαιωνικής Πολιτείας. Άλλη μια καστροπολιτεία τής Πελοποννήσου, αλλά σε αντίθεση με το Μυστρά, ετούτη είναι ζωντανή και κατοικημένη. Πέτρινα όλα με θέα θάλασσα. Το λιμάνι του Μυστρά κάποτε, τότε που ήταν η πρωτεύουσα του Βυζαντινού δεσποτάτου στην Πελοπόννησο. Μια πόλη που ιδρύθηκε από Έλληνες, μεταμορφώθηκε από τους Βενετούς, ανακατασκευάστηκε από τους Οθωμανούς άρχοντες... Η Ιστορία της Ελλάδος και δω. Το Κάστρο,  η Άνω Πόλη, η Κάτω Πόλη, η εκκλησία τής Παναγίας Μυρτιδιώτισσας, της Παναγίας της Κρητικιάς, του Ελκόμενου Χριστού, του Άγιου Νικόλαου, του Αγίου Στεφάνου, του Άγιου Παύλου, τής Αγίας Άννας, της Αγίας Σοφία, πιστό αντίγραφο της Άγιας Σοφιάς στην Κωνσταντινούπολη… 40 συνολικά εκκλησίες, τί ειρωνεία, εκεί ανάμεσα σε τόσες εκκλησίες να βρίσκεται το σπίτι του Γιάννη Ρίτσου, κι αυτό που γεννήθηκε αλλά και η τελευταία του κατοικία.
Ατενίζοντας το Μυρτώο πέλαγος και κάτω από τον επιβλητικό βράχο: «τοτο τ τοπίο εναι σκληρ σν τν σιωπή, σφίγγει στν κόρφο του τ πυρωμένα λιθάρια, σφίγγει τ δόντια. Δν πάρχει νερό. Μονάχα φς. δρόμος χάνεται στ φς κι σκιος τς μάντρας εναι σίδερο. ρίζα σκοντάφτει στ μάρμαρο. Δν πάρχει νερό. λοι διψνε. Χρόνια τώρα. λοι μασνε μι μπουκι οραν πάνω π τν πίκρα τους» Γιάννης Ρίτσος
Μετά ή πριν την ξενάγηση (ανάλογα την ώρα άφιξης στη Μονεμβασιά) χρόνος για μπάνιο, φαγητό, βόλτες, σουβενίρ…
Επιστροφή στο ξενοδοχείο μας και διανυκτέρευση
6

6η ΜΕΡΑ: ΓΥΘΕΙΟ – ΜΥΚΗΝΕΣ – ΝΑΥΠΛΙΟ

Ο μέγας όλβος ού μόνιμος εν βροτοίς. (Η μεγάλη ευημερία στους ανθρώπους δεν είναι μόνιμη.) —  Ορέστης
Αυτή τη μανιάτικη εμπειρία, τις ιστορίες και τις μουσικές που μοιραστήκαμε στους δρόμους των χωριών της Μάνης και στο λεωφορείο, ιστορίες και μουσικές γι’ αυτόν τον πολύ ιδιαίτερο τόπο θα τα κρατήσουμε για  πάντα σε θέση της καρδιά ιδιαίτερη επίσης.
Σήμερα όμως αφήνουμε τη Μάνη, πρωινό και αναχωρούμε. Με μια ενδιάμεση στάση φτάνουμε εκεί που για εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο το κόσμο έχει μια μυθική διάσταση. Εκεί που όπου βασίλευε μια οικογένεια που τροφοδότησε την Αρχαία Τραγωδία κι ως τις μέρες μας ακόμα αποτελεί έμπνευση. Άφιξη στις Μυκήνες στις «Πολύχρυσες Μυκήνες», την πόλη των Ατρειδών, την πόλη του Αγαμέμνονα, της Κλυταιμνήστρας, του Ορέστη, της Ιφιγένειας, της Ηλέκτρας…
Ναι, οι Μυκήνες, ήταν το βασίλειο του μυθικού Αγαμέμνονα, ήταν το σημαντικότερο και πλουσιότερο ανακτορικό για μια ολόκληρη Εποχή σ’ ολόκληρη Ελλάδα, οι Μυκήνες έδωσαν τ’ όνομά τους σ’ έναν Πολιτισμό ολόκληρο αλλά οι Μυκήνες κυρίως ήταν πηγή έμπνευσης κι έδωσε άχρονο ουράνιο υλικό για τα Ομηρικά Έπη και τις Τραγωδίες των Ποιητών.
Ξενάγηση στη μυθική πραγματικότητα των Μυκηνών, στους θολωτούς τάφους με την περίφημη ταφική αρχιτεκτονική, τον «Θησαυρό του Ατρέα», τον τάφο της Κλυταιμνήστρας, τον τάφο του Αίγισθου, τον τάφο των Λεόντων, των Δαιμόνων, των Κυκλώπων… Διασχίζουμε τα Κυκλώπεια Τείχη, μπαίνουμε στο βασιλικό ανάκτορο, στο υψηλότερο σημείο της Ακρόπολης, μέσα από την Πύλη των Λεόντων, φτάνουμε στον Ταφικό Περίβολο Α, που ανασκάφηκε από τον Σλήμαν, ήταν τέτοιος ο πλούτος των ευρημάτων που ο Σλήμαν πίστεψε ότι είχε βρει τον τάφο του Αγαμέμνονα… Συνεχίζουμε προς το Μέγαρο, την έδρα των Μυκηναίων βασιλιάδων κι ύστερα στην πίσω πλευρά της Ακρόπολης, βλέπουμε την Περσεία πηγή, την εντυπωσιακή υπόγεια δεξαμενή, περνάμε τα εργαστήρια και την είσοδο για την υπόγεια δεξαμενή και από την Βόρεια Πύλη προχωράμε προς το Μουσείο. Έξοχη Μυκηναϊκή κεραμική, αντικείμενα καθημερινής χρήσης, πινακίδες Γραμμικής Β που φωτίζουν τις εμπορικές σχέσεις και επαφές των Μυκηνών με όλη τη γνωστή οικουμένη.
Μετά απ’ αυτό το έξοχο ταξίδι στο Χρόνο και την Εξουσία θα πάμε για φαγητό κι ύστερα αναχωρούμε για το Ναύπλιο.
Άφιξη στο ξενοδοχείο μας, χρόνος για ξεκούραση και  βραδινή βόλτα στην πρώτη πρωτεύουσα της Ελλάδος. Είναι γοητευτικό το Ναύπλιο το βράδυ… Ακολουθήστε…
Διανυκτέρευση
7

7η ΜΕΡΑ: ΝΑΥΠΛΙΟ - ΣΠΕΤΣΕΣ

Ούποτε φήσω γάμον ευφραίνειν πλέον ή λυπείν. (Δεν θα έλεγα ότι ο γάμος δίνει περισσότερες χαρές απ’ ό,τι λύπες.) —  Άλκηστις  
Άλλη μια έξοχη μέρα, η προτελευταία! Πρωινό και αναχωρούμε για το σημείο απ’ όπου θα επιβιβαστούμε στο καράβι (ή δελφίνι) για να περάσουμε απέναντι στις Σπέτσες.
Το νησί των πεύκων, το νησί των αρωμάτων, το νησί των αρμάτων και των μπουρλοτιέρηδων αλλά με μια κουβέντα σίγουρα το νησί της Μπουμπουλίνας.
Φτάνουμε στο νέο λιμάνι του νησιού, την Ντάπια, προχωρούμε προς την πλατεία, πώς αλλιώς να λέγανε την κεντρική πλατεία σε τούτο το νησί, είμαστε στην πλατεία της Επανάστασης με τα κανόνια γύρω μας σαν υποδοχή και πρόλογος για την επίσκεψη που θ’ ακολουθήσει… Θα πάμε στο Σπίτι-Μουσείο τής μοναδικής γυναίκας στον κόσμο με τον τίτλο του Ναυάρχου! Ναύαρχο τιμής ένεκεν την όρισαν οι Ρώσοι υποναύαρχο οι συμπατριώτες της, οι Έλληνες. Ωραία ευκαιρία αυτή η επίσκεψη όχι τόσο για να δούμε τη χρυσοκέντητη μαντήλα της, τις χειρόγραφες επιστολές και το αντίγραφο της ναυαρχίδας «Αγαμέμνων» της καπετάνισσας αλλά και για να ρίξουμε μια γενναία ματιά σε κείνα τα χρόνια και ειδικά στη δολοφονία του γαμπρού της Μπουμπουλίνας, του Πάνου Κολοκοτρώνη, πρωτότοκου γιου του Γέρου του Μοριά. Η συγκυρία τής επετείου των 200 χρόνων από την Επανάσταση του 1821 είναι καλή ευκαιρία για γενναίες εθνικές ενδοσκοπήσεις και παραδοχές.
Συνεχίζουμε… Στην άκρη της Ντάπιας η Καγκελαρία, ο τόπος συνάντησης των προκρίτων του νησιού και λίγο πιο κει το αρχοντικό του Χατζηγιάννη Μέξη, του πρώτου κυβερνήτη του νησιού, Μουσείο με κειμήλια τής επανάστασης σήμερα κι αυτό.
Η διαδρομή μέχρι το παλιό λιμάνι είναι υπέροχη είτε την περπατήσει κανείς είτε πάρει άμαξα διαλέγοντας βέβαια αμαξά που του «ταιριάζει» στον καθένα και στην καθεμιά. Πληθώρα αμαξάδων σε τούτο το νησί, κάνει τουλάχιστον σίγουρα εντύπωση…
Στην καρδιά του παλιού λιμανιού καρνάγια και ταρσανάδες με σκαριά που ακόμη «κατασκευάζονται», οι Σπέτσες υπήρξαν τον δεύτερο ναυπηγικό κέντρο της Ελλάδας. Στο τέλος τής διαδρομής ο Φάρος, ένας από τους πρώτους του Ελληνικού Φαρικού Δικτύου, και κάτω από αυτόν τα γλυπτά της Ναταλίας Μελά να ατενίζουν τη θάλασσα.
Χρόνος ελεύθερος φαγητό, ξιφίας κοκκινιστός είναι η σπεσιαλιτέ εδώ... Χρόνος ελεύθερος και αρκετός και για μπάνιο. Είναι άξιο λόγου -γιατί πρέπει να λέγονται και τα καλά – πως οι Σπέτσες έχουν παραλία που επιτρέπει την εύκολη πρόσβαση ακόμη και σε ανθρώπους με κινητικά προβλήματα, την παραλία του Αγίου Μάμα δίπλα στο λιμάνι.
Δε φτάνει ο χρόνος ποτέ όταν περνάς ωραία. Το απόγευμα παίρνουμε το καραβάκι (ή δελφίνι) περνάμε και πάλι στην Αργολίδα και επιστρέφουμε στο Ναύπλιο. Η μέρα θα ολοκληρωθεί με μια βόλτα-επίσκεψη σ’ έναν τόπο ορόσημο για τη Νεοελληνική Ιστορία.
Θα τελειώσουμε στο πνεύμα της όλης ημέρας, στο πνεύμα της επαναστάσεως του 1821, πάμε ως το οχυρό της βενετιάς, το Παλαμήδη… Πάμε και ξαναπάμε, όσες φορές κι αν χρειαστεί στον τόπο όπου φυλακίστηκε η ψυχή της Επανάστασης, ο Κολοκοτρώνης, πάμε ως εκεί για ξενάγηση κι «ενός λεπτού μαζί» μπροστά σε μία από τις μεγαλύτερες αχαριστίες της Ελληνικής Ιστορίας.
Ύστερα χρόνος ελεύθερος . Διανυκτέρευση.
8

8η ΗΜΕΡΑ: ΝΑΥΠΛΙΟ – ΕΠΙΔΑΥΡΟΣ - ΑΘΗΝΑ

Σοφόν το σαφές. — Ορέστης  
Τελευταία μέρα, ολόκληρη μέρα, χωρίς να της λείπει ομορφιά και συγκίνηση. Μετά το πρωινό θα κάνουμε μια ωραία βόλτα, ας πούμε θα ολοκληρώσουμε την ξενάγηση στην Πρώτη Πρωτεύουσα του Νεοελληνικού Κράτους. Περιήγηση στην πόλη, σα να παίρνουμε τα πράματα απ’ το τέλος και σιγά-σιγά θα ξετυλίξουμε το Μίτο του Κόμη Καποδίστρια… Πάμε ως τον Άγιο Σπυρίδωνα όπου δολοφονήθηκε… 27 Σεπτεμβρίου του 1831… Οι Μαυρομιχαλαίοι πλησιάζουν τον Κυβερνήτη… Με μαχαίρι ο Γεώργιος με πιστόλι ο Κωνσταντίνος…
Συνεχίζουμε προς το Βουλευτικό, για τζαμί πρωτοχτίστηκε αλλά έγινε τόπος ιερός για άλλους λόγους. Εδώ συνεδρίαζε ή βουλή των Ελλήνων κατά τη διάρκεια της επανάστασης. Δίπλα στο βουλευτικό, η Πλατεία Συντάγματος, το κέντρο της πόλης με το Αρχαιολογικό Μουσείο και τα έξοχα νεοκλασικά.
Κι από κει, πάμε προς τη θάλασσα, προς την πλατεία Φιλελλήνων μ’ ένα απ’ τα πιο σπουδαία μνημεία του Ναυπλίου το Μπούρτζι.
Με το τέλος της ξενάγησης θα δώσουμε χρόνο για καφέ κι ύστερα αναχωρούμε για την Τελευταία Πράξη. Πάμε στο σημαντικότερο Θεραπευτήριο της Αρχαίας Ελλάδος. Πάμε στο σημαντικότερο θέατρο του κόσμου. Πάμε και ξαναπάμε στην Επίδαυρο όσες φορές μας δώσει η ζωή την ευκαιρία!
Δέος.
Ξενάγηση στο σπουδαιότερο χώρο θεαμάτων του κόσμου! Υπερθέαμα ο χώρος από μόνος του!
Τόπος αφιερωμένος σε πλήθος θεοτήτων με θεραπευτικές ιδιότητες από την προϊστορική εποχή ακόμα ώσπου φτάνει ο Απόλλωνας κι ο γιος του ο  Ασκληπιός…  Όλα εδώ, όλα, ναοί, στάδιο, θέατρο βρίσκονται στην υπηρεσία της θεραπείας των ασθενών, γι’ αυτό έρχονταν ως εδώ οι άνθρωποι. Και φαίνεται πως κάπου εκεί ανάμεσα στις θεραπείες βρήκε και η Τέχνη του θεάτρου το χώρο της, να θεραπεύσει ό,τι θεραπεύεται απ’ το σαράκι που τρώει την κάθε ψυχή.
Κι ας είναι η χιλιοστή φορά που πατάει κανείς το πόδι του σ’ αυτόν το χώρο. Σε τούτο το ταξίδι όλα θα τα δούμε σα να ‘ναι η πρώτη φορά, νέα μάτια και ματιά, όλα ιδωμένα μέσα απ’ το πρίσμα του προσωπικού βιώματος που μπορεί να μετατραπεί σε βίωμα κοινό.
Αγαμέμνονα, τί απέγινε η Οικογένεια σου; Έξοχη πρώτη ύλη για Τραγωδίες μαθαίνω.
Τραγωδίες πιασμένες χέρι-χέρι σε χορό απέμειναν όλο κι όλο απ’ τους Ατρείδες; Αυτό είναι τελικά η κάθε οικογένεια;;; Οι σχέσεις και οι εξαρτήσεις, πρόσφορο έδαφος για κάθε είδους τραγωδία; Δέος μπροστά στην ανημποριά μας να μη συγκρουστούμε. Δέος και ενδοσκόπηση. Πόσα απ’ τα «πάθη», τα καλά κρυμμένα κάτω απ’ το χαλί της δικής μας οικογένειας, πόσα θα γίνονταν «ωραία»  τραγωδία αν έβγαιναν στο φως;
Όλα όσα συμβαίνουν σε τούτον εδώ το χώρο, εδώ χιλιάδες χρόνια τώρα, είναι επανάσταση, είναι η γενναιότητα του ανθρώπου να κοιτάξει στα μάτια τούς θεούς, να κοιτάξει κατάματα τον πιο μεγάλο του εχθρό και φίλο, τον εαυτό του, να ρωτήσει και ν’ αναρωτηθεί:
Αγαμέμνονα, σου μοιάζω; Αλήθεια, τί θα θυσίαζα εγώ για να φέρω πίσω την Ελένη;
Πάρι, έκλεψες στ’ αλήθεια την Ελένη ή όλα έγιναν για ένα πουκάμισο αδειανό;
Οιδίποδα, σου μοιάζω; Θα ζητούσα ποτέ εγώ τόση αλήθεια ικανή να με τυφλώσει ή καλύτερα να πω «άφησα να μην ξέρω»;
Προμηθέα, μετάνιωσες ποτέ που πήρες το μέρος των ανθρώπων ενώ μπορούσες να ‘σαι συνδαιτημόνας θεών;
Κλυταιμνήστρα, τί δεν πρόλαβες να πεις στον Ορέστη για όσα έκανες;
Αντιγόνη, θα βαζες και σήμερα πάνω απ’ τον νόμο των ανθρώπων εκείνον των θεών;
Μπουμπουλίνα, θα ξόδευες ξανά τα πάντα για μια ιδέα;
Τέλος της ξενάγησης. Τέλος όλων των ξεναγήσεων όλων των ημερών που μοιραστήκαμε. Ξεκινήσαμε απ’ τον Επικούριο Απόλλωνα, διασχίσαμε τόπους μέσα απ’ τις ιστορίες ανθρώπων, απ’ τον Όμηρο ως σήμερα και φτάσαμε στου Απόλλωνα πάλι τα μέρη κι αντί για απαντήσεις μας προσφέρει το πολυτιμότερο. Φεύγουμε γεμάτοι Ερωτήσεις και Αβεβαιότητες.
Αγαμέμνονα, ό,τι έμεινε από σένα και την οικογένεια σου, έγινε Δράμα Αρχαίο και Σύμβολο Τέχνης σύγχρονο και Παγκόσμιο. Θα τελειώσουμε όπως μετά από μια παράσταση στο αρχαίο θέατρο, θα πάμε στο Λυγουριό για φαγητό, να κλείσουμε ωραία, στο τραπέζι με κρασί και φαγητό και κουβέντα, να δούμε ποιανού από μας η ζωή θα άξιζε να τη διηγηθεί το θέατρο… Να βγουν τ’ ανείπωτα του καθενός στο τραπέζι, να θεραπευτούν, όσο μπορεί να θεραπεύσει το «μοιράζομαι», να γίνουν πρώτη ύλη τραγωδίας...
Επιστροφή στην Αθήνα. Τέλος για ένα ταξίδι που ήδη μέσα μας καταλαμβάνει τουλάχιστον διπλάσιο χωροχρόνο.
Δούλου τόδ’ εστίν, μη λέγειν ά τις φρονεί. (Είναι χαρακτηριστικό δούλου να μην λέει αυτά που πιστεύει.) —  Φοίνισσαι
Ευχαριστούμε για την εμπιστοσύνη.

Tour Location

A unique journey through emblematic Theaters from Athens to Epirus… Epidaurus, Dodona Theater, Cassope Mountain-Theater, Nikopolis Roman Odeion of Nicopolis…

Write a Review

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.