Top
6 Jan

2019-2020… ΜΑΡΟΚΟ:Η ΔΥΣΗ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ

Χρόνος έκλεισε χρόνος άνοιξε στο Μαρόκο φέτος.

20 μέρες στο Μαρόκο, Χριστούγεννα και Πρωτοχρονιά στο Μαρόκο, 20 μέρες με δυο ομάδες υπέροχων ανθρώπων έγιναν αφορμή ν’ ανακαλύψω πόση Δύση και πόση Ανατολή έχω μέσα μου. Δε θα διστάσω να πω τί έβγαλε το ζύγι. Όσο περνάει ο καιρός, κι τρόπος κι ο χρόνος μου προς τη Δύση γέρνουν. Από Ανατολή κρατάω του Ήλιου, κάποιων μικρών ονείρων που ανατέλλουν δειλά με επιφύλαξη που και που, ανατολή ονείρων για κάτι ταξίδια στο μέσα και στο έξω μου… Από Ανατολή , αυτό απέμεινε σε μένα, όλα τ’ άλλα στα χαρίζω Μαρόκο μου, δε θέλω άλλη διαπραγμάτευση, όχι άλλο παζάρι, όχι άλλα μαγαζιά, μεγάλωσα πολύ για να ‘μαι πάντα σε εγρήγορση, στο φουλ οι μέσα μηχανές για παζάρι, διαπραγμάτευση, παζάρι, διαπραγμάτευση, κάθε 3 δευτερόλεπτα, ή θα χάσω ή δε θα κερδίσεις και τόσο, ή θα μειώσω την επιτυχία σου ή θα νιώθω όλη νύχτα βλαξ, αγαπημένη ανατολή, κρατώ τα καλά σου και φεύγοντας σου φωνάζω… Δεν είμαι ένα κινούμενο ευρώ… κοίταξέ με καλά… μου έδωσε κι άλλα ωραία πράματα η Δύση, δεν είναι μόνο τα ευρώ που μου ‘δωσε… Μαρόκο, το παθαίνουμε και οι άνθρωποι αυτό που έπαθες, γινόμαστε αυτό που οι άλλοι περιμένουν από μας να είμαστε, καμιά σχέση με την αλήθεια μέσα μας, μόνο ικανοποιούμε προσδοκίες, να αυτό έπαθες, τρέχεις πίσω απ’ την ικανοποίηση της προσδοκίας του τουρίστα. Μαρόκο δεν είσαι ό,τι πουλήσεις, δεν είσαι τα μαγαζιά σου, δεν είσαι ένας χουρμάς και μισός… Μη γίνεσαι αυτό που περιμένουν οι τουρίστες σου να είσαι. Αντιστάσου! Ανεβήκαμε στα ψηλά βουνά σου, πέσαμε στο επίπεδο των θαλασσών σου, κι Ατλαντικός και Μεσόγειος μέσα μας, χάθηκε το βλέμμα μας στις στέπες σου, των πάμφτωχων οι καλύβες μέσα μας πια κι αυτές, κι ύστερα πήραμε το δρόμο για το πουθενά, σαν εκείνον, τον πατέρα της οικογένειας στο «Θεώρημα» του Παζολίνι, έρημοι και μόνοι κι ας ήταν χίλιοι γύρω μας προχωρήσαμε στη Σαχάρα σου,  μπροστά στα υπνωτισμένα μάτια μας Έδυσε ο ήλιος της Ανατολής, σας σκορπιός δάγκωσε τη μνήμη κι άντε να ξεχάσεις εκείνο το απόγευμά σου Μαρόκο. Ένα υπαίθριο λαογραφικό μουσείο είσαι, ένα  σεμινάριο γεωφυσικής Ιστορίας και Κοινωνιολογικής βουτιάς στα άδυτα του αδίκου, στις ρίζες του κακού και του καλού, του Ανθρώπινου δηλαδή, όλα αυτά είσαι Μαρόκο, όχι το πόσα λεφτά θα πάρεις απ’ τους «εραστές σου», όσο αργκάν κι αν βάλεις, οι ρυτίδες σου είναι η ομορφιά σου.

 

Καλή Χρονιά, ευτυχισμένο το 2020, να πάρουμε όλοι 20 παντού φέτος, και στη χαρά και στη λύπη, και τα δυο δάσκαλοι είναι, 20 εύχομαι  και στο δύσκολο μάθημα που λέγεται Ανθρώπινες Σχέσεις, και στο πιο δύσκολο, τη σχέση με τον εαυτό μας.

 

Σας ευχαριστώ πολύ όλους. Όσους μπορέσαμε και ταξιδέψαμε και φέτος μαζί και όσους δεν τα καταφέραμε.

 

Ραντεβού στα αεροδρόμια που προσγειώνονται και τα όνειρα.

 

Γ.Λ

No Comments

Leave a Reply:

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.