Top
24 Aug

Ο ΤΕΛΟΣ- 11η και 12η ΜΕΡΑ: ΟΣΑΚΑ – ΝΑΡΑ – ΝΤΟΥΜΠΑΙ – ΑΘΗΝΑ

Πάνω που νικήσαμε οριστικά το τζετ-λαγκ πρέπει να φύγουμε. Τελευταία μέρα ολόκληρη, σαν ένα ταξίδι μες στο ταξίδι ολόκληρη μέρα.

Πρωινό, φορτώνουμε αποσκευές, κάνουμε τσεκ άουτ κι αναχωρούμε για τη Νάρα. Μέχρι την τελευταία στιγμή κάτι σπουδαίο έχει να μας δείξει αυτή η χώρα.

 

Στο λεωφορείο η Sakurahime παίρνει το μικρόφωνο…

 

  • Έχετε ακουστά για την Ναραγιάμα είμαι σίγουρη… Εκεί που νόμιμα σχεδόν πετούσαν τους γέρους γονείς τους οι Ιάπωνες όταν γινόταν βάρος. Τί κάνουν όμως οι γονείς αν το παιδί τους γίνει βράχος αβάσταχτος στο πνεύμα τους; Βάρος όχι μόνο για τους ίδιους αλλά για την Κοινωνία ολόκληρη, αν για παράδειγμα έγινε εγκληματίας… αν ξέπεσε κι έγινε ένας Γιάκουζα… αν έγινε ένα σκουπίδι μαφιόζος που εκπορνεύει την ανάγκη ανήλικων κοριτσιών… Πετάει το βάρος στη χαράδρα; Γκρεμοτσακίζει μια μάνα στα βράχια το τέρας που ‘βγαλε κάποτε απ’ τα σπλάχνα της ή μόνο το αντίθετο μπορεί να γίνει έργο;

 

Σιωπή.

 

  • (Η Νέτα ψιθυριστά.) «Ο Φούτζιο του μυαλού μου είναι γιος σου;»

 

  • Sakurahime: Με το μυαλό μου γίνομαι μάνα όποιου θέλω…

 

Φτάσαμε στη Νάρα.

 

Δεν είναι πόλη τυχαία η Νάρα, είναι πρώτη πρωτεύουσα της χώρας κι ακριβώς λόγω αυτού του ένδοξου παρελθόντος έχει πλήθος θησαυρών να δείξει σ’ όποιον αποφασίσει να πάει ως εκεί. Μεταξύ άλλων, κάποιους από τους μεγαλύτερους και παλαιότερους βουδιστικούς ναούς της χώρας.

Εμείς θα πάμε στο Ναό Todaiji, αυτόν διαλέξαμε μέσα πλήθος Οίκων θεού, Todaiji, το όνομά του σημαίνει «Μεγάλος Ανατολικός Ναός». Είναι ο πιο γνωστός και ιστορικά ο σπουδαιότερος ιαπωνικός ναός, το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως για τον Ορθόδοξο Κόσμο, το Βατικανό για τον Καθολικό, η Μέκα των βουδιστών όλης της χώρας. Ναι, ως την τελευταία στιγμή έχει κάτι σπουδαίο πράγματι να μας δείξει αυτή η χώρα. Να φανταστείς, το κεντρικό κλίτος του ναού, το Daibutsuden, είναι το μεγαλύτερο ξύλινο κτίσμα στο κόσμο και φιλοξενεί ένα από τα μεγαλύτερα χάλκινα αγάλματα του Βούδα, 15 μέτρα θεός μπροστά μας.

Προσευχή κι εδώ. Σ’ ό,τι θέλει ο καθένας ας προσευχηθεί. Κι ύστερα υψώνουμε το κεφάλι μην τυχόν κι υπάρχει θεός να του πούμε ευχαριστώ.

Ευχαριστώ που ήρθαμε ως εδώ,

Ευχαριστώ που 11 μέρες τώρα γίναμε κοινωνοί ενός άγνωστου και συναρπαστικού κόσμου.

Ευχαριστώ για όσα συνειδητοποίησα πως αγνοώ.

Ευχαριστώ για τα καινούρια δέντρα που άγγιξα, και τα πουλιά που μ’ έκαναν να σηκώσω το κεφάλι ψηλά χωρίς να παριστάνουν το θεό, και για τα νερά που με ξεδίψασαν, για όσα φαντάστηκα με αφορμή όσα έβλεπα αυτές τι μέρες, για όσα ονειρεύτηκα με αιτία αυτά που άγγιζα 11 μέρες τώρα… Ευχαριστώ…

Υψώνουμε το κεφάλι προς τον ουρανό και σκεπτόμαστε όσους θα ήθελαν να βρίσκονται εδώ αλλά για χίλιους λόγους δε μπορούν…

Με ευγνωμοσύνη στη  ψυχή μετά το ναό μπαίνουμε στο Πάρκο των ελαφιών τής Νάρα. Προσκύνημα και επαφή με τη θεά Φύση, περίπατος στο δάσος που είναι κατοικία χιλιάδων άγριων ελαφιών, άλλη μια ευκαιρία να θαυμάσουμε  τη μοναδική δεξιότητα των Ιαπώνων να φροντίζουν απαράμιλλα το φυσικό τοπίο.

Επιβίβαση στο πούλμαν και αναχώρηση για την Οσάκα.

 

Τελευταία πράξη.

 

Ναι φεύγουμε σήμερα αλλά όλη η μέρα  είναι δική μας. Το πρώτο που θέλω να δούμε στην Οσάκα είναι το κάστρο της, το Κάστρο Osaka, ένα από τα σπουδαιότερα μνημεία τής Ιαπωνίας εξ αιτίας του ρόλου που έπαιξε κατά τη διάρκεια των εμφυλίων μεταξύ πολεμάρχων, πόλεμος εμφύλιος, κατάρα της υφηλίου ολόκληρης, με αίμα αδερφών ενώθηκε και τούτη η χώρα κι από «καπετανάτα» έγινε η σπουδαία Ιαπωνία.

 

Αφήνουμε πίσω μας το παρελθόν,  διακτινιζόμαστε στο παρόν και στο μέλλον. Πάμε βόλτα στη Shinsekai, σχετικά σύγχρονη γειτονιά, λίγο πριν το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο μπήκε στο «χάρτη», πέρασε αίγλη ύστερα παρακμή και σήμερα είναι μια από τις πιο κακόφημες συνοικίες της Ιαπωνίας ολόκληρης, ναι, θα πάμε και κει, για όλα διψούν τα μάτια μας, και ψηλά θα κοιτάξουμε, στην καρδιά αυτής της συνοικίας βρίσκεται ο Πύργος   Tsutenkaku, 103 μέτρα ύψος, ψηλά το κεφάλι, ο Πύργος του Άιφελ, ναι ο Tsutenkaku είναι αντίγραφο του Άιφελ.

 

Μεγάλη πόλη, βιομηχανική και συγχρόνως υπερσύγχρονη ως φουτουριστική τη λες απίθανα αρχιτεκτονήματα γύρω μας…

 

Να και ο Πύργος Ουμέδα, του αρχιτέκτονα Χάρα Χιρόσι, πάμε ως την κορυφή του ν’ απολαύσουμε τη θέα της πόλης, να ο ποταμός  Γιόντο να η Οσάκα ολόκληρη από ψηλά…Για μια φορά και μεις ψηλά, πάνω απ’ όλα σα θεοί…

 

Μισό λεπτό να πάρουμε κάτι στο χέρι, η περιοχή φημίζεται για τα kushikatsu, καλαμάκια λαχανικών και κρεάτων μέχρι και καλαμάκια φρούτων και παγωτού έχουν!

 

Κι απ’ την κακόφημη Shinsekai, στη συνοικία Shinsaibashi, εδώ μαγαζιά 400 χρόνων πωλούν προϊόντα του μέλλοντος, μόνο σ’ αυτή τη χώρα μπορούν να συνυπάρχουν τόσο αρμονικά τέτοιες αντιθέσεις, χθες περπατούσε στο μυαλό μου με αργές νωχελικές κινήσεις η Tuko και σήμερα όλα γύρω μου τρέχουν πιο γρήγορα κι απ’ το χθεσινό τρένο bullet η καταναλωτική φρενίτιδα, άλλοι μπαίνουν άλλοι βγαίνουν όλοι αγοράζουν, εκατοντάδες καταστήματα ρούχων γνωστών σχεδιαστών δίπλα σε παραδοσιακά ραφεία κιμονό που ράβουν τα πάντα πάνω σου… Σαν πειραγμένο βιντεάκι που τρέχει σε η ιλιγγιώδεις ρυθμούς η στιγμή γύρω… Διασχίζουμε την Shinsaibashi-Suji, τον εμπορικότερο δρόμο της Οσάκα με τη σκεπαστή αψίδα του και συνειδητοποιώ πως όλα πια τρέχουν πιο γρήγορα από μένα.

 

Όχι, δε θα φύγουμε έτσι. Η Melodrakma φρόντισε να φάμε και σήμερα μαζί… Ένα αργοπορημένο λίγο γεύμα, ένα κάπως νωρίς δείπνο αλλά μαζί.

 

Στο Εστιατόριο.

 

Όλοι είναι στραμμένοι προς τη Sakurahime. Κανένας δεν ξέρει τί να κάνει μ’ όλα αυτά που τον πότισε ετούτη η χώρα. Ο χρόνος θα συναρμολογήσει αυτό το Lego μέσα μας…

 

Υψώνουμε όλοι τα ποτήρια…

Στην Ομορφιά του Κόσμου.

Στη δίψα της Ψυχής να γνωρίσει το Άγνωστο!

Στο Ωραίο ταξίδι.

Στη δίψα του Μυαλού να χτίσει ταξίδια μες στο ταξίδι.

Στην Τύχη που μας έφερε ως εδώ να γνωριστούμε και να χτίσουμε φιλία.

Στα ανεκπλήρωτα όνειρα που είναι αιτία για αγώνες.

Arigato Sakurahime.

Αλήθεια, υπάρχεις ή σ’ έφτιαξε άρον άρον το μυαλό μου;

Ό,τι και να ‘ναι σ’ ευχαριστώ.

Ευχαριστούμε και τη χώρα σου που είναι μάθημα παγκόσμιο, θέση διατριβής πως ναι, είναι εφικτό να ζεις τη ζωή κρατώντας στα χέρια σου τα πλέον υπερσύγχρονα επιτεύγματα της Τεχνολογίας, χωρίς να πρέπει να ξεχάσεις ποιος ήσουν για αιώνες.

 

Γεύμα/Δείπνο.

 

Επιβίβαση στο πούλμαν και μεταφορά στο αεροδρόμιο Κανσάι, πάνω σε τεχνητό νησί αυτό το κορυφαίο κατασκευαστικό επίτευγμα της Ιαπωνίας από όπου αναχωρούμε για την Ελλάδα.

 

Επιστροφή στην Αθήνα μέσω Ντουμπάι.

Πίσω πάλι στις ζωές μας. Ο καθένας στη ζωή του αλλά για λίγο, μοιραστήκαμε ζωή πάλι.

Η Melodrakma σας ευχαριστεί για την Εμπιστοσύνη.

No Comments

Leave a Reply:

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.